Αναμφίβολα, είναι μια από τις εμπορικές και πολυσυζητημένες ταινίες των τελευταίων ετών. Μόνο και μόνο το θέμα της ταινίας, όσο και η ανάθεση του ρόλου του θρυλικού Στέλιου Καζαντζίδη στο Χρήστο Μάστορα, αποτέλεσαν βασικό δέλεαρ για όλους μας να σπεύσουμε στις κινηματογραφικές αίθουσες για να δούμε την ταινία. Τελικά δικαιωθήκαμε, καθώς οι μεγαλύτεροι συγκινήθηκαν, οι μικρότεροι έμαθαν και, εν τέλει, όλοι υποκλιθήκαμε στο υποκριτικό ταλέντο του Χρήστου Μάστορα.
Η σεναριογράφος Κατερίνα Μπέη και ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος κατόρθωσαν μέσα σε 2 ώρες να αναδείξουν όλα τα βασικά σημεία της ζωής του Στέλιου Καζαντζίδη. Ένα παιδί με πλούσιο ταλέντο, που μεγάλωσε, κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες, σε φτωχογειτονιά, που είδε να χτυπάνε τον πατέρα του παρακρατικοί εθνικόφρονες, που ήθελε πάντα να τραγουδάει για τον κόσμο και για τους φτωχούς, που πολύ σύντομα έγινε το λαϊκό είδωλο της χώρας. Αυτά είναι μόνο μερικά από όσα αφηγείται ο Στέλιος Καζαντζίδης στη συνέντευξη που παραχωρεί στο Γιώργο Λιάνη(Δημήτρης Καπουράνης) στη βάρκα του, έχοντας πλέον αποχωρήσει από το μουσικό στερέωμα και ζώντας απομονωμένος μαζί με τη σύζυγο του, Βάσω.
Μέσα από την ταινία παρακολοθούμε την πολύ κακή σχέση που είχε ο Στέλιος Καζαντζίδης με τις δισκογραφικές, οι οποίες θυσίαζαν τα πάντα στο βωμό του κέρδους, ενώ βλέπουμε και πώς αποσύρθηκε από τις νυχτερινές του εμφανίσεις. Εξαιρετικός ο Ηλίας Βαλάσης στο ρόλο του απαιτητικού πελάτη, ο οποίος μεθυσμένος και υπό την κατοχή όπλου, μετατρέπει το Καζαντζίδη στον «καραγκιόζη» του και τον αναγκάζει να αποτραβηχτεί οριστικά από τα νυχτερινά κέντρα.
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της ταινίας είναι πως αποφεύγει το κακό κουτσομπολιό και επί της ουσίας δεν εκθέτει καμία προσωπικότητα. Παρουσιάζει κάποιες πιο ενδόμιχες πτυχές του Στέλιου Καζαντζίδη, τον παρουσιάζει ως έναν συντηρητικό και παραδοσιακό άντρα, με αμέριστη λατρεία προς τη μητέρα του, χωρίς αυτό να σου δημιουργεί αλγεινή εντύπωση. Αντίθετα, βλέπουμε τους δύο μεγάλους έρωτες της ζωής του λαϊκού τραγουδιστή τόσο με την Καίτη Γκρέυ(Κλέλια Ρένεση), όσο και με την Κίτσα του, τη Μαρινέλλα(Ασημένια Βουλιώτη). Αμφότερες οι γυναίκες ζούσαν στη σκιά του θρυλικού τραγουδιστή, η Μαρινέλλα, όμως, με σεβασμό προς το Στέλιο Καζαντζίδη, αποφασίζει να ακολουθήσει το δικό της δρόμο, βυθίζοντας τον στη στεναχώρια. Η ταινία ολοκληρώνεται με την καθηλωτική επιτυχία του «Υπάρχω» το 1975, με την οποία ο Στέλιος Καζαντζίδης σταματά να δισκογραφεί.
Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος κατάφερε να εστιάσει μαεστρικά στα πιο καίρια σημεία της ζωής του Στέλιου Καζαντζίδη, να αποφύγει τον κιτρινισμό ή ακόμα και μια βαρετή και στείρα αγιογραφία. Όσον αφορά το Χρήστο Μάστορα, σίγουρα ξεχωρίζει από το πρωταγωνιστικό τρίο, και σε κάνει να τον θαυμάζεις για μια ακόμα φορά τόσο για την αψεγάδιαστη φωνή του όσο και για την υποκριτική του δεινότητα. Στο κλείσιμο της ταινίας, διαπιστώνεις πως ο Στέλιος Καζαντζίδης θα υπάρχει για πάντα στις ζωές μας και πως η επαφή που είχε με τον κόσμο θα είναι, για πολλά χρόνια, αξιομνημόνευτη.
Thesspulse 