Η παράσταση «Η Αξία της ζωής» έρχεται να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι τυχαίο ούτε το βραβείο Emmy, που απέσπασε η Αμερικανίδα συγγραφέας, Τζέιν Άντερσον, ούτε η επιτυχία της παράστασης, καθώς τόσο ο σκηνοθέτης Σωτήρης Τσαφούλιας, όσο και οι πρωταγωνιστές (Αθηνά Τσιλύρα, Πέγκυ Σταθακοπούλου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Βασίλης Ρίσβας) κατορθώνουν να σε αγγίξουν και να σε συγκινήσουν βαθιά. Αυτό δεν είναι και η ουσία του θεάτρου;
Η παράσταση πραγματεύεται την ιστορία δύο ζευγαριών, που αμφότερα έχουν να διαχειριστούν τραγικές απώλειες. Ο μεν Νιλ και η Τζάνετ έχουν χάσει το σπίτι τους από πυρκαγιά και τη γάτα τους, την ώρα που ο Νιλ βιώνει τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, καθώς ο καρκίνος έχει επιδεινώσει πολύ την υγεία του. Ο δε Μπιλ και η Ντίνα καλούνται να διαχειριστούν τη δολοφονία της μονάκριβης κόρης του από έναν σχιζοφρενή δολοφόνο. Οι δύο γυναίκες είναι ξαδέρφες και έτσι μια συνάντηση των δύο ζευγαριών θα σε φέρει αντιμέτωπο με καίρια ζητήματα, όπως η σχέση με το Θεό, η απώλεια, η ζωή, ο θάνατος, ο έρωτας. Παρακολουθούμε μέσα από τη συζήτηση τους τις διακυμάνσεις που όλοι έχουμε βιώσει αναφορικά με αυτά τα ζητήματα. Σπάνια κάποιος άνθρωπος έχει μια κάθετη άποψη για το θάνατο και το Θεό και όλοι μας θα περάσουμε από όλες τις φάσεις του πένθους, όταν βιώνουμε την απώλεια ενός δικού μας ανθρώπου.
Άξιο αναφοράς είναι η απόφαση του Νιλ να προχωρήσει σε ευθανασία, προτού ο καρκίνος τον καταβάλλει ολοκληρωτικά και ακόμα πιο συγκινητική είναι η απόφαση της Τζάνετ να φύγει και αυτή από τη ζωή μαζί του, ώστε να μη γεράσει μόνη της. Το θέμα της ευθανασίας φέρνει σε μεγάλη ρήξη τα δύο ζευγάρια και είναι εκείνο το σημείο που συγκρούονται τα θρησκευτικά με τα ηθικά πρέπει, που συγκρούεται ο κυνισμός με την αγάπη και την αξία της ζωής.
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας απέδειξε για μια ακόμα φορά πως η απλότητα είναι το βασικό εργαλείο ενός σκηνοθέτη, ώστε να επικοινωνήσει μεστά και με ουσία με το θεατή. Ανατριχιαστικές οι ερμηνείες και των τεσσάρων πρωταγωνιστών, που αναδεικνύουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και πως τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Ειδικά όταν μιλάμε για τέτοια ανθρώπινα ζητήματα.
Άρτια σκηνοθεσία, υπέροχες ερμηνείες, έργο που σε αγγίζει και το σκέφτεσαι για πολλές ώρες, αφότου αποχωρήσεις από το θέατρο. Τελικά, μια από τις αξίες της ζωής είναι και να βλέπεις τόσο ωραίες παραστάσεις.
Thesspulse 