Μεγάλη αναστάτωση στο μιντιακό χώρο προκάλεσαν οι δηλώσεις του δημοφιλούς ηθοποιού, Άρη Σερβετάλη, αναφορικά με τις αμβλώσεις. Αφορμή στάθηκαν οι εξίσου αμφιλεγόμενες δηλώσεις του ευρωβουλευτή Νίκου Αναδιώτη, ο οποίος, εμμέσως πλην σαφώς, τοποθετήθηκε κατά του συνταγματικού δικαιώματος των γυναικών για το δικαίωμα της άμβλωσης. Δεν έχει τόσο νόημα να αναπαράγουμε αυτές τις δηλώσεις, όσο να αναρωτηθούμε το κίνητρο μερίδας των media να ρωτάει ηθοποιούς και ανθρώπους της showbiz για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.
Προφανώς υπάρχει δημοκρατία και προφανώς ο καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Όπως είχε πει ο Βολταίρος, «Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες». Η τηλεόραση οφείλει να φιλοξενεί όλες τις απόψεις και οφείλει να εκπροσωπεί όλους τους ανθρώπους, εξάλλου πρόκειται για ένα δημόσιο μέσο, που είναι στα σπίτια των περισσότερων. Ωστόσο, έχει αξία να αναρωτηθούμε αν η δημοκρατία αποτελεί το πρόσχημα ενός «επιτηδευμένου μιντιακού πάρτι», ώστε να γίνεται ντόρος και, κατά συνέπεια, νούμερα τηλεθέασης.
Αρχικά, το ζήτημα των αμβλώσεων είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά από το 1982. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να ανοίξει μια δημόσια συζήτηση. Ακόμα όμως και να θέλεις να την ανοίξεις, δεν πας να ρωτήσεις σκοπίμως ανθρώπους, που υποθέτεις ότι θα σου πουν μια ακραία ή γραφική δήλωση. Χρησιμοποιώ το ρήμα «υποθέτεις», καθώς δεν μπορείς να είσαι και βέβαιος ότι το εκάστοτε πρόσωπο της showbiz θα θελήσει να τοποθετηθεί ακραία στη μέση του δρόμου πάνω σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Παρόλα αυτά, ο κάθε αρχισυντάκτης και πάρα πολλοί δημοσιογράφοι γνωρίζουν αρκετά καλά τα πιστεύω και το αξιακό σύστημα των περισσότερων ανθρώπων που πάνε να πάρουν μια δήλωση. Ας μη γελιόμαστε, εύχονται σίγουρα να λάβουν μια ακραία δήλωση, ώστε να γίνει ντόρος και να υπάρξει συζήτηση.
Αν, λοιπόν, επιθυμείς να ανοίξεις μια δημόσια συζήτηση για ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, δεν περιμένεις τη δήλωση ενός δημοφιλούς ηθοποιού. Δεν ρωτάς τον κάθε άνθρωπο, που επιθυμεί δημοσιότητα ή που απλά θέλει να εκφράσει την άποψη του πάνω σε θέμα χωρίς το απαραίτητο γνωστικό υπόβαθρο. Καλείς, εξαρχής, τους κατάλληλους ανθρώπους και επιχειρείς να γίνει μια εποικοδομητική συζήτηση, φιλοξενώντας όλες τις απόψεις.
Σίγουρα δεν ζούμε σε έναν κόσμο αρμονικά πλασμένο και σίγουρα ο χώρος των media πάντα θα ενέχει μια σκοπιμότητα. Είναι σεβαστή, μέχρι ένα βαθμό, απλώς απαιτείται λίγο περισσότερη προσοχή, όταν μιλάμε για κοινωνικά θέματα τόσο μεγάλης σημασίας.


