«I am still here» ονομάζεται η νέα ταινία του Βραζιλιάνου σκηνοθέτη «Βάλτερ Σάλες» και πρόκειται για μια αληθινή ιστορία, που έλαβε χώρα στο Ρίο Ντε Τζανέιρο το 1971. Τότε η Βραζιλία ήταν υπό το καθεστώς στρατιωτικής δικτατορίας και όποιος υποστήριζε την αντίσταση κινδύνευε με φυλάκιση και βαριά βασανιστήρια.
Η ιστορία, λοιπόν, στρέφεται γύρω από το Ρούμπενς Πάϊβα, ένα φιλήσυχο οικογενειάρχη, ο οποίος απολαμβάνει απλές καθημερινές στιγμές με τη γυναίκα του, Γιούνις, και τα πέντε παιδιά τους. Η ανεμελιά και η ξεγνοιασιά της οικογένειας διακόπτεται βίαια, όταν ο στρατός εισβάλλει στο σπίτι της οικογένειας για να συλλάβει το Ρούμπενς, με την υποψία ότι στηρίζει κρυφά την αντίσταση. Είναι το σημείο με το οποίο αρχίζει και ξετυλίγεται η υπόθεση και φανερώνεται με τον πιο ωμό και κυνικό τρόπο τι έκαναν οι στρατιώτες στους ακτιβιστές και τους ανθρώπους της αντίστασης.
Μια μέρα μετά συλλαμβάνεται και η γυναίκα του, Γιούνις, μαζί με τη μια κόρη του, ώστε να δώσουν κατάθεση και εν τέλει η Γιούνις μένει 12 μέρες στη φυλακή, βιώνοντας απάνθρωπες συνθήκες. Μόλις αφήνεται ελεύθερη, βάζει στόχο, όχι μόνο να μάθει τι έγινε και αν ζει ο άντρας της, αλλά και να διατηρήσει την ηρεμία στην οικογένεια της.
Ο Βάλτερ Σάλες κατορθώνει να φωτίσει τον αγώνα της γυναίκας, η οποία τελικά θα δικαιωθεί μετά από 25 χρόνια, δίνοντας, με αυτό τον τρόπο, ένα ξεκάθαρο μήνυμα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατά των ανθρώπων του φασισμού και της δικτατορίας, που απλά εξαφάνιζαν ανθρώπους μέσα σε μια νύχτα. Η ερμηνεία της Φερνάντα Τόρες είναι καθηλωτική, ενώ πολύ συγκινητική είναι η συμμετοχή της μητέρας της, Φερνάντα Μοντενέγκρο, στο τέλος της ταινίας, που υποδύεται την Γιούνις σε μεγάλη ηλικία.
Η ταινία αποτελεί ωδή στα ανθρώπινα δικαιώματα, ακροβατεί μαεστρικά μεταξύ κυνισμού και τρυφερότητας και στο τέλος σου αφήνει τη γεύση της δικαίωσης, της λύτρωσης αλλά και μιας βαθιάς και ουσιαστικής συγκίνησης. Στα αρνητικά της ταινίας είναι κάποια αφηγηματικά άλματα, τα οποία, ωστόσο, εξηγούνται στο τέλος της ταινίας με υπότιτλους.
Ο Βάλτερ Σάλες βασίστηκε στο βιβλίο του γιου του Ρούμπενς Πάϊβα, Μαρσέλο, και μετά από 2 χρόνια σκληρής δουλειάς, κατόρθωσε να δημιουργήσει μια άκρως τρυφερή και αληθοφανή ταινία. Το «I am still here» βραβεύτηκε στα Όσκαρ 2025 με το βραβείο της καλύτερης διεθνούς ταινίας. Μην τη χάσετε!
Thesspulse 