Συνολικά 5 Όσκαρ κέρδισε το «Anora» του Σον Μπέικερ, ο οποίος μάλιστα έγινε ο πρώτος σκηνοθέτης που κερδίζει 4 Όσκαρ(Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου Σεναρίου, Μοντάζ και Καλύτερης Ταινίας). Μια ταινία, που κόστισε μόλις 6 εκατομμύρια δολάρια και κατάφερε να αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές, δίνοντας μια σπουδαία νίκη στο «ανεξάρτητο σινεμά».
Το «Anora» περιγράφει τη ζωή της Άνι, μιας σεξεργάτριας του Μπρούκλιν, η οποία θα γνωρίσει στο στριπτιτζάδικο που δουλεύει, τον 21χρονο Ιβάν. Ο Ιβάν είναι γιος ενός πάμπλουτου Ρώσου ολιγάρχη, αρκετά κακομαθημένος, παρορμητικός, αυθόρμητος και ζει το αμερικανικό όνειρο. Μένει σε μια έπαυλη, ξοδεύει αλόγιστα τα χρήματα του πατέρα του, παίζει βιντεοπαιχνίδια και ζει μια έντονη ζωή γεμάτη ποτό, σεξ, ναρκωτικά και ξενύχτια. Ορμώμενος από τον ενθουσιασμό του, ο Ιβάν προτείνει στην Άνι να γίνει η συνοδός του για μια εβδομάδα έναντι τεράστιας αμοιβής και κατόπιν της ζητά να τον παντρευτεί. Ο γάμος τους στο Λας Βέγκας γίνεται η αφορμή, ώστε οι γονείς του Ιβάν να δώσουν εντολή στους Αρμένιους μπράβους τους να εισβάλλουν στο σπίτι του για να διαλύσουν αυτό το γάμο.
Το πρώτο μέρος της ταινίας δίνει έμφαση στην Ανόρα(η οποία προτιμάει να τη φωνάζουν Άνι) και στη σχέση της με τον Ιβάν. Ο Σον Μπέικερ επιλέγει να μας δείξει πολλές σκηνές ωμού σεξ, επίδειξης πλούτου, χλιδής για να απενεχοποιήσει, αρχικά, τη δουλειά της σεξεργάτριας και, έπειτα, να τονίσει το αμερικανικό όνειρο που ζουν οι δύο πρωταγωνιστές. Το δεύτερο μέρος της ταινίας εξελίσσεται σε μια φαρσοκωμωδία, που συμβαίνουν αλλεπάλληλες κωμικοτραγικές ανατροπές και έχει στόχο να δείξει το ψυχισμό της Άνι. Βλέπουμε πως ξαφνικά το όνειρο μιας άνετης και πολυτελούς ζωής μετατρέπεται σε εφιάλτη για την ίδια, η οποία αρνείται να πιστέψει ότι θα τα χάσει όλα μέσα σε μια στιγμή. Παρακολουθούμε το δυναμισμό της, τη συναισθηματική της ευαλωτότητα και το φινάλε μάς δείχνει πως δεν μπορεί να δεχτεί εύκολα την αληθινή αγάπη.
Η Μάικι Μάντισον δικαίως κέρδισε το Όσκαρ του Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Η ερμηνεία της ήταν πραγματικά εξαιρετική, δείχνοντας μας όλες τις πτυχές της Άνι, ενώ πολύ καλή είναι και η ερμηνεία του Μαρκ Ειντέλστεϊν. Ωστόσο, δεν μπορώ να πω με σιγουριά πως η ταινία άξιζε 5 Όσκαρ. Συμφωνώ με την άποψη πως είναι μια μοντέρνα εκδοχή της Σταχτοπούτας, συμφωνώ απόλυτα για τη αριστουργηματική σκηνοθεσία του Μπέικερ, αλλά διαφωνώ με την ουσία της ταινίας. Υπερπληθώρα σκηνών σεξ, πολλές βρισιές, πολύ πάρτι, χλιδή και ένα φινάλε, που θα μπορούσε να φωτίσει ακόμα περισσότερο το συναισθηματικό κόσμο της Άνι.
Είναι σίγουρα μια ταινία, που περνάει η ώρα γρήγορα και ευχάριστα, είναι αρκετά εύπεπτη, αλλά θα μπορούσε να εστιάσει ακόμα περισσότερο στο ψυχισμό των πρωταγωνιστών, όταν γκρεμίζεται το αμερικανικό τους όνειρο.
Thesspulse 