Κείμενο της σπουδαίας Δήμητρας Παπαδοπούλου, πρώτο ανέβασμα το 1997, μια κωμωδία που έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα, συμμετοχή πολλών και υπερταλαντούχων ηθοποιών και, κατά συνέπεια, ο πήχης είναι ιδιαίτερα ψηλά. Δυστυχώς, όμως, το τελικό ζεστό χειροκρότημα απευθυνόταν, κατά κύριο λόγο, στην άψογη ερμηνεία των ηθοποιών, παρά στο τελικό αποτύπωμα της παράστασης.
Το έργο περιγράφει τη ζωή τριών αδερφών, η καθεμία με εντελώς διαφορετική προσωπικότητα. Η αναρχική Πόπη ψάχνει απελπισμένα μια σταθερή σχέση, η παντρεμένη και σοβαροφανής Φώφη ψάχνει να σπάσει τα δεσμά του καθωσπρεπισμού της και η φιλόδοξη Μαρία κυνηγάει την καριέρα της και θέλει να κάνει ένα παιδί με τον αναρχικό και άπιστο άντρα της, Χάρη. Τις τρεις αδερφές τις συνδέει ένας παππούς με άνοια και αριστερές απόψεις. Μια μέρα η Φώφη θεωρεί ότι δολοφόνησε το σύζυγο της και στο σπίτι έρχεται ένας καλόκαρδος αστυνομικός, που τελικά ερωτεύεται την Πόπη. Ακολουθούν άκρως σουρεαλιστικές και κωμικοτραγικές καταστάσεις, που περιλαμβάνουν από δανεικό σπέρμα ως ένα ρομαντικό δείπνο με φακές και….ναρκωτικά.
Αναντίρρητα, οι ηθοποιοί(Μαριλού Κατσαφάδου, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Σύλβια Δελικούρα, Σταύρος Νικολαΐδης, Άρης Αντωνόπουλος) εξυπηρετούν άρτια την ταχύτητα και το ρυθμό, που απαιτεί μια πετυχημένη κωμωδία. Εξαιρετική η χημεία μεταξύ τους, καλοκουρδισμένοι και απολύτως προσηλωμένοι στο ρόλο τους. Ειδική μνεία στο Βασίλη Κολοβό, ο οποίος μάς χάρισε μια υπέροχη ερμηνεία στο ρόλο του παππού. Πολύ ζεστό το σκηνικό που επιμελήθηκε η Μαρία Φιλίππου και πολύ ουσιαστική και αποτελεσματική η σκηνοθεσία του Χρήστου Τριπόδη.
Οι δύο ώρες της παράστασης περνάνε σίγουρα ευχάριστα, αλλά είναι μόνο αυτός ο σκοπός μιας κωμωδίας; Πόσο τελικά βοηθάει ένα έργο η ακατάπαυστη βωμολοχία και τα τόσο εύπεπτα αστεία; Είναι πετυχημένη μια κωμωδία, που απλά αναμασά κάποια τετριμμένα στερεότυπα και εμπεριέχει πολύ σεξ, ναρκωτικά, βρισιές και μια απόπειρα δολοφονίας;
Προσωπικά, γέλασα σε κάποια σημεία, αλλά φεύγοντας από το θέατρο, δεν μου είχε μείνει κανένα αστείο. Σαφώς και πρέπει να υπάρχουν ευχάριστες κωμωδίες, σαφώς και δεν πρέπει όλα τα έργα να εμβαθύνουν, αλλά αναμφίβολα θα μπορούσε η παράσταση να περάσει με πιο εύσχημο και έξυπνο τρόπο τα μηνύματα περί απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα στεγανά και τα πρέπει. Για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε για ποιο λόγο η κωμωδία είναι ένα από τα πιο δύσκολα είδη στο θέατρο.
Thesspulse 