Για μια ακόμα φορά γίναμε αποδέκτες μιας αρκετά ευτελούς συζήτησης στον τηλεοπτικό αέρα σε κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας. Πιθανότατα οι περισσότεροι από εσάς γνωρίζετε τι ειπώθηκε σε καθημερινή πρωινή εκπομπή για τις γυναίκες λεχώνες, όταν αυτές δεν αισθάνονται σεξουαλικά όντα μετά τη γέννα. Δεν έχει νόημα αναπαραγωγής γιατί σημασία δεν έχει να «λιθοβολήσουμε» ή, πιο απλά, να «κράξουμε» τους εμπλεκόμενους μέχρι να ξεχαστεί το θέμα και, δυστυχώς, μέχρι να συμβεί το επόμενο. Γιατί πρώτον αυτό δεν λύνει το πρόβλημα και δεύτερον γιατί κανείς μας δεν διεκδικεί το τίτλο του «αλάθητου».
Ποιο είναι όμως το πρόβλημα; Ότι, πολλές φορές, στον τηλεοπτικό αέρα χάνεται η ψυχραιμία από τους παρουσιαστές και, μέσα στην πίεση του τηλεοπτικού χρόνου, προσεγγίζονται άκρως ευαίσθητα θέματα επιδερμικά και, ενίοτε, χυδαία. Δεν μπορείς να αναλύσεις ένα τόσο λεπτό ζήτημα, όπως είναι η ψυχολογία της γυναίκας μετά τη γέννα, μεταξύ ενός ενημερωτικού θέματος και μιας lifestyle συνέντευξης. Και αν επιλέξεις να το κάνεις, οφείλεις να είσαι ενήμερος για αυτό που συζητάς και να προτείνεις ουσιαστικές λύσεις. Το να βλέπει, όμως, ο κεντρικός παρουσιαστής ότι μια συνεργάτης του είναι έτοιμη να διατυπώσει κάτι ακραίο και αυτός να ενθαρρύνει τη διατύπωση της είναι, κατά τη γνώμη μου, μια από τις μεγαλύτερες παθογένειες της ελληνικής τηλεόρασης. Δεν είναι όλα τα θέματα «η τέλεια αφορμή» για να γίνει λίγο παραπάνω ντόρος και να υπάρχει αναπαραγωγή στα σάιτ.
Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να αναφέρουμε πως υπήρχε η πρέπουσα αντίδραση από το υπόλοιπο πάνελ και, μάλιστα στο τέλος, ακούστηκαν και πολύ ωραία λόγια: «Ο άντρας που αγαπάει κάνει υπομονή και σε αυτή την περίοδο και σε άλλες, όταν χάνει ένα αγαπημένο της πρόσωπο, όταν δεν της αρέσει το σώμα της, όταν απολύεται από τη δουλειά, όταν δεν της αρέσει κάτι γύρω της, πρέπει να κάνει υπομονή ο άνδρας που αγαπάει τη μάνα του παιδιού του». Καταρχάς, όταν μια γυναίκα γίνεται μάνα και ένας άντρας γίνεται πατέρας. Ο ρόλος του δεν είναι διακοσμητικός ούτε σκέφτεται: «Εσύ έγινες τώρα μάνα, να δω τώρα εγώ πώς θα περάσω το χρόνο μου». Αλλά ας επιστρέψουμε στο ρόλο των media και θα αναρωτηθώ φωναχτά: Γιατί δεν γίνεται ποτέ αναπαραγωγή στις όμορφες δηλώσεις, στις δηλώσεις που εμπνέουν, στις δηλώσεις που πάνε την κοινωνία ένα βήμα μπροστά και πάντα προωθούνται ακραίες και απαρχαιωμένες απόψεις;
Ως πότε ο ντόρος γύρω από ένα θέμα θα απασχολεί παραπάνω από την ίδια την ουσία; Ως πότε θα αντιμετωπίζονται τόσο ευαίσθητα θέματα με προχειρότητα και χλευασμό; Ως πότε τα νούμερα τηλεθέασης θα έχουν πιο επιδραστικό ρόλο στη συζήτηση ενός πάνελ από την ενσυναίσθηση και το σεβασμό; Θέλω να πιστεύω πως η απάντηση είναι πως, σύντομα, τέτοιες επιφανειακές προσεγγίσεις θα ανήκουν στο κακό χρονοντούλαπο της ελληνικής τηλεόρασης. Φοβάμαι, όμως, πως η πιο ρεαλιστική απάντηση είναι πως τέτοιες προσεγγίσεις θα συνεχιστούν. Και θα συνεχιστούν όσο παρουσιαστές λειτουργούν, περισσότερο, για την επίτευξη ενός καλού ποσοστού τηλεθέασης και όχι για την ουσιαστική τέρψη του κοινού.
Thesspulse 