Τετάρτη 9 Ιουλίου και το Θέατρο Γης είναι κατάμεστο, έτοιμο να κλάψει, να γελάσει, να πονέσει, να διασκεδάσει. Αυτά τα συναισθήματα κατάφερε να μας δημιουργήσει και χθες η Νατάσα Θεοδωρίδου, σε μια πραγματικά αξέχαστη βραδιά. Εξάλλου αυτό ακριβώς πετυχαίνει για 28 συναπτά χρόνια στην ελληνική μουσική σκηνή, να προκαλεί μια τεράστια παλέτα συναισθημάτων.
Μαζί σου Νατάσα τραβήξαμε μια «κόκκινη γραμμή» σε όλες τις καταστάσεις που μας πληγώνουν, αφήσαμε πίσω μας ό,τι «δεν μας αφορά» και «τις δύσκολες μας στιγμές» μάς κράτησε συντροφιά το «Φεγγάρι». Κοιτάξαμε κατάματα όσους «δεν ντράπηκαν», όσους είχαν «αχάριστη καρδιά», όσους δεν «ήταν έρωτας, αλλά Γολγοθάς» και στο τέλος «το σκουπιδιάρικο» ήρθε και μάζεψε όλα μας «τα θρύψαλα και συντρίμμια»
Και εμείς Νατάσα «μακριά σου δύσκολα περνάμε» και μας δίνεις δύναμη όταν «δεν βλέπουμε πώς να προχωρήσουμε», όταν «δεν θέλουμε να ακούμε τίποτα πια», όταν στις «έντεκα παρά» καταλήγουν να είναι «κρίμα τόσα όνειρα χαμένα».
Μάλιστα, η Νατάσα Θεοδωρίδου δίνει πάντα χώρο σε νέους καλλιτέχνες, αποδεικνύοντας τη γενναιοδωρία της. Μαζί της στο Θέατρο Γης ήταν ο Χρήστος Τσιλόπουλος, ο οποίος έκανε ένα πολύ ωραίο πρόγραμμα, ξεσηκώνοντας όλο το θέατρο. Καθαρόαιμος λαϊκός καλλιτέχνης με ωραία και μεστή φωνή.
Νατάσα είσαι μια «γλυκιά μελωδία» σε «όσους μας βάζουν δύσκολα», σε όσους «έμοιαζαν με αγάπη, αλλά ήταν πόλεμος», σε όσους «δεν μπορούσαν να δουν τα αυτονόητα». «Επειδή με ξέρω» Νατάσα, σου λέω πως «ήταν να βρεθούμε» και πως είσαι «η απάντηση στα τόσα μας γιατί». Δικαίως και χθες «παραδοθήκαμε σε σένα», γιατί εμείς «θέλουμε φίλους σαν και εσένα».
Thesspulse 