Τι συμβαίνει όταν ένας φιλόδοξος συγγραφέας επισκέπτεται έναν πατροκτόνο στη φυλακή, ώστε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ιστορία του; Πόσο το οικογενειακό μας υπόβαθρο μπορεί να μας καθορίσει; Σε τι βαθμό πρέπει να «σκοτώσουμε» τους γονείς μας, ώστε να νιώσουμε ελεύθεροι; Αυτά είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που θέτει η παράσταση. Το μόνο ερώτημα, που δεν επιδέχεται ανάλυσης, είναι αν αξίζει να πας να δεις την παράσταση και πόσο συγκλονιστικές είναι οι ερμηνείες του Θάνου Λέκκα και του Δημήτρη Καπουράνη.
Το πολυβραβευμένο έργο του Ουρουγουανού συγγραφέα «Σέρχιο Μπλάνκο» μάς φέρνει αντιμέτωπους με τρεις χαρακτήρες. Κεντρικός πρωταγωνιστής είναι ένας συγγραφέας, ο οποίος αποφασίζει να επισκεφτεί έναν νεαρό πατροκτόνο στο κελί του, με σκοπό να τού προτείνει να υποδυθεί τον εαυτό του και να ερμηνεύσει την ιστορία του σε μια θεατρική παράσταση που ετοιμάζει. Όταν, όμως, οι αρμόδιοι φορείς απαγορεύουν τη συμμετοχή του νεαρού Μαρτίν στην παράσταση, τότε ο συγγραφέας επιλέγει έναν ηθοποιό, ονόματι Φρειδερίκο, προκειμένου να ενσαρκώσει το ρόλο.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια της παράστασης παρακολουθούμε να εξελίσσεται μια τρυφερή φιλία μεταξύ του συγγραφέα και του 20χρονου Μαρτίν, καθώς ο συγγραφέας όχι απλά δείχνει να κατανοεί τα αίτια της πράξης του, αλλά μάλιστα τον δικαιολογεί και τον βάζει σε σκέψεις για το πώς θα μπορούσε να δράσει ο ίδιος κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Η συζήτηση τους ανοίγει καίρια θέματα, όπως η ενδοοικογενειακή βία, η ανδρική ταυτότητα και η καταπίεση. Από την άλλη πλευρά, οι σκηνές του συγγραφέα με τον ηθοποιό αναδεικνύουν όλη τη δημιουργικότητα που κρύβει μια παράσταση και, συνολικότερα, η τέχνη.
Το σκηνικό της παράστασης είναι ένα κλουβί, μέσα στο οποίο υπάρχει ένα γήπεδο μπάσκετ. Το μπάσκετ είναι η μοναδική διέξοδος του Μαρτίν, ο μοναδικός χώρος που μπορεί να νιώθει ελεύθερος. Αν και στην αρχή της παράστασης μοιάζει αρκετά περιοριστικό, στο τέλος σου δημιουργεί όλη αυτή την αίσθηση της καταπίεσης και του περιορισμού που νιώθει ο πατροκτόνος. Αυτός πρέπει να ήταν και ο στόχος τόσο του Κώστα Πολίτη, που επιμελήθηκε το σκηνικό, όσο και του σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.
Τέλος, αξίζουν αμέτρητα χειροκροτήματα οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές της παράστασης. Θάνος Λέκκας και Δημήτρης Καπουράνης αποδεικνύουν περίτρανα πως είναι δύο σπουδαίοι ηθοποιοί. Καταφέρνουν να σου κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, η χημεία τους είναι υποδειγματική και δεν παίζουν απλά, αλλά ζουν και βιώνουν στο έπακρο τα συναισθήματα, που βιώνουν οι ήρωες τους.
Η παράσταση έρχεται ξανά στη Θεσσαλονίκη στο Θέατρο Δάσους την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου και αξίζει να τη δείτε. Συνολικά, αυτά τα 3 χρόνια, έχουν παρακολουθήσει την παράσταση πάνω από 120.000 θεατές σε πάνω από 20 θέατρα σε όλη τη χώρα. Μη τη χάσετε!
Thesspulse 