Είχα πολύ καιρό να δω μια ταινία, που να περιγράφει τόσο εύστοχα το καίριο ζήτημα των σύγχρονων σχέσεων. Πόσο έτοιμοι είμαστε να αγαπήσουμε αληθινά; Πόσο πολύ εγκλωβίζουμε τους άλλους σε κουτάκια που αφορούν το ύψος, το βάρος, τη μόρφωση, το κοινωνικό υπόβαθρο; Αρκούν κάποια «τικ» στο τέλειο πακέτο που ονειρευόμαστε για να μπορέσουμε να αγαπήσουμε αληθινά τον άλλον; Η ταινία «Materialits», ή αν προτιμάτε τον ελληνικό τίτλο «Ταιριάζουμε;» της Σελίν Σονγκ, είναι μια ρομαντική κομεντί, που αντικατοπτρίζει πλήρως τη δυναμική των σχέσεων εν έτι 2025.
Η ιστορία στρέφεται γύρω από την πρωταγωνίστρια, Λούσι (Ντακότα Τζόνσον). Η Λούσι εργάζεται ως προξενήτρα, κάνει τα τέλεια «match» για τους πελάτες της και πιστεύει πως ο γάμος είναι «business». Ούσα χωρισμένη από έναν άφραγκο και άνεργο ηθοποιό, τον Τζον(Κρις Έβανς), η δυναμική Λούσι παρουσιάζεται ως μια επιφανειακή γυναίκα, υλίστρια, που δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο χρήμα. Όταν, όμως, γνωρίζει τον πάμπλουτο Χάρι ( Πέδρο Πασκάλ), το παρελθόν τής χτυπάει την πόρτα και βρίσκεται αντιμέτωπη με το εξής δίλημμα: «Να προτιμήσει το Χάρι, που πληροί τα χαρακτηριστικά του ΄΄τέλειου πακέτου΄΄ ή να επιστρέψει στον Τζον, που την αγαπάει αληθινά και την ξέρει πολύ καλά;

Παρότι για πολλούς η ταινία μοιάζει προβλέψιμη, η σκηνοθεσία και η προσέγγιση της Σελίν Σονγκ ανατρέπει αρκετά τα προγνωστικά. Η ταινία σε αγγίζει, γιατί δείχνει την επικινδυνότητα που κρύβει ένα φαινομενικά τέλειο «match». Δείχνει το πόσο ανούσιο είναι να ζητάμε συντρόφους, λες και αγοράζουμε σπίτι ή αυτοκίνητο. Και το κυριότερο, παρουσιάζει όλο το φάσμα συναισθημάτων που βιώνει σήμερα ένας άνθρωπος. Στην εποχή που κυριαρχούν οι εφαρμογές γνωριμιών, το «Materialists» επιβεβαιώνει πως όλοι οι άνθρωποι ψάχνουν την αληθινή αγάπη, αλλά δυστυχώς εγκλωβίζονται σε κουτάκια και σε «τικ» σε μια μακροσκελή λίστα.
Εξαιρετική η σκηνοθεσία της Σελίν Σονγκ, όπως και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Μια ταινία για το σήμερα, για το τώρα, που θα σας γεννήσει πολλά συναισθήματα. Μη τη χάσετε!


