Θεσσαλονίκη, μια πόλη που, κατά πολλούς, είναι η ομορφότερη της Ελλάδας. Με τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, με πεντανόστιμη κουζίνα, με διασκέδαση για όλα τα γούστα, με πληθώρα καλλιτεχνικών γεγονότων και, το κυριότερο, μια πόλη πλήρους εξωστρέφειας. Με άλλα λόγια, μια πόλη, που κάθε μέρα ο κόσμος θα βγει, θα πιει τον καφέ του, το ποτό του και, γενικά, ο λαός της Θεσσαλονίκης…ξέρει να περνάει καλά. Πώς είναι, όμως, η καθημερινότητα ενός μόνιμου κατοίκου της Θεσσαλονίκης; Απολαμβάνει όλα αυτά τα προνόμια της πόλης;
Πριν ξεκινήσω να απαριθμώ τα θετικά και τα αρνητικά της Θεσσαλονίκης, οφείλω να ξεκαθαρίσω πως πρόκειται για καθαρά προσωπική γνώμη και εκτίμηση. Όσα άρθρα και να διαβάσεις, με όσο κόσμο και να μιλήσεις, πάντα η προσωπική ευτυχία σε μια πόλη είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων. Για αυτό θα προσπαθήσω να αρκεστώ σε, όσο γίνεται περισσότερο, «αντικειμενικά» γεγονότα.
Αναμφισβήτητα, η Θεσσαλονίκη προσφέρει πολλές ευκαιρίες απόδρασης σε κάθε πολίτη. Από κοντινές εκδρομές σε εμβληματικά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως η Πέλλα κα τα Στάγειρα, μέχρι τη Χαλκιδική το καλοκαίρι, ο κάτοικος Θεσσαλονίκης έχει άμεση πρόσβαση σε βουνό και θάλασσα. Το κέντρο της πόλης έχει αμέτρητες επιλογές για φαγητό, καφέ και ποτό και όλες αυτές σε σχετικά κοντινή απόσταση. Αν λάβουμε υπόψη πως το κέντρο ξεκινάει από το ύψος της Καμάρας και τελειώνει στο ύψος της Κολόμβου, τότε θα διαπιστώσουμε πως υπάρχουν επιλογές για όλα τα γούστα, για κάθε ηλικία και, το σημαντικότερο, όλο το 24ωρο.
Αν και για πολλούς ανθρώπους, οι κοντινές αποστάσεις αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα, για εμένα είναι πλεονέκτημα. Μπορείς να περιηγηθείς σε πάρα πολλές περιοχές…σχετικά εύκολα. Το λόγο που λέω «σχετικά εύκολα» θα τον αναλύσουμε πολύ σύντομα. Ωστόσο, υπάρχουν πολύ ωραίες επιλογές με εξίσου όμορφα μαγαζιά σε περιοχές, όπως η Τούμπα, ο Εύοσμος, η Καλαμαριά και η Πολίχνη. Κάθε γειτονιά έχει τα διαμαντάκια της, αρκεί να έχεις όρεξη να ψάξεις και να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Ας μη λησμονούμε μια όμορφη βόλτα στην Νέα Παραλία ή στη Μαρίνα της Κρήνης. Επίσης, για όσους λατρεύουν τα πολιτιστικά δρώμενα, θα διαπιστώσουν πως κάθε εβδομάδα υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές σε όλο τον ιστό της πόλης.

Πάμε, όμως, τώρα στα αρνητικά και ξεκινάμε από το σημαντικότερο. Η Θεσσαλονίκη είναι μια από τις λίγες μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, που δεν διαθέτει ένα μητροπολιτικό πάρκο στο κέντρο της. Λείπει το πράσινο, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος τη Θεσσαλονίκη ως «τσιμεντούπολη». Αν προσθέσουμε και το κυκλοφοριακό κομφούζιο, που επικρατεί σε καθημερινή βάση στην πόλη, σε συνδυασμό με τη μέτρια ως κακή δημόσια συγκοινωνία, εύκολα συνάγεται το συμπέρασμα πως η μετακίνηση στην πόλη καθίσταται αρκετά δύσκολη. Αναντίρρητα, το μετρό έλυσε τα χέρια πολλών κατοίκων, αλλά εξυπηρετεί συγκεκριμένο μέρος της πόλης.
Επιπρόσθετα, στη Θεσσαλονίκη παρατηρείται, συχνά, το φαινόμενο της «καταστρατήγησης δημοσίου χώρου». Αναλυτικότερα, τραπεζοκαθίσματα και μηχανάκια καταλαμβάνουν χώρο στα πεζοδρόμια, αυτοκίνητα συνέχεια διπλοπαρκάρουν σε κεντρικές οδούς (π.χ. Λαμπράκη στην Τούμπα, Πέτρου Συνδίκα στην Ανάληψη), με συνέπεια ο κόσμος να μην μπορεί ούτε να απολαύσει τη βόλτα του ως πεζός, αλλά ούτε και να οδηγήσει ήρεμος και με ασφάλεια. Αν συνυπολογίσουμε την, ομολογουμένως, κακή οδηγική συμπεριφορά των Θεσσαλονικέων και τα φθαρμένα πεζοδρόμια, τότε καταλαβαίνουμε πως μια βόλτα στην πόλη αποδεικνύεται, πολλές φορές…«τολμηρό εγχείρημα». Η πόλη είναι θορυβώδης και βρώμικη (σε πολλά σημεία της), αλλά είναι, σίγουρα, ευχάριστο, πως τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια βελτίωση κάποιων κεντρικών της σημείων.
Καταληκτικά, η Θεσσαλονίκη αποτελεί, δικαίως, πόλος έλξης για πολλούς τουρίστες. Κατάγομαι από την Θεσσαλονίκη, ζω σε αυτή από μωρό. Είναι πολύ όμορφη σε πάρα πολλά σημεία της (βλ.Κάστρα), έχει πολύ ωραίο και νεανικό vibe, αλλά επιδέχεται βελτίωσης σε καίρια κομμάτια, όπως η καθαριότητα, η πρόσβαση στο αεροδρόμιο, το πράσινο και η κίνηση στους δρόμους. Μια επίσκεψη, όμως, αξίζει, για την ακρίβεια, όχι μόνο μία…!


