Κατηγορία: Εκδηλώσεις

Ζούμε σε μια εποχή, που αποτελεί μείζον ζήτημα το θέμα της μουσικής και κατά πόσο αυτή επηρεάζει το ψυχισμό των εφήβων και των νέων. Σε τι βαθμό ένα μουσικό κομμάτι μπορεί να επιδράσει στη ψυχή ενός νέου; Τελικά οι νέοι γνωρίζουν το Θεοδωράκη, το Χατζιδάκη, το Σαββόπουλο;  Τα νέα παιδιά έχουν ανάγκη να ακούσουν ποιοτική μουσική ή εμείς θεωρούμε ότι απλά αρέσκονται σε εύπεπτα κομμάτια και ευτελείς στίχους;

Μην έχοντας σαφή απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις, αποφάσισα να επισκεφτώ το 12ο Φεστιβάλ Παιδικών-Νεανικών Χορωδιών στο Μέγαρο Μουσικής και, βγαίνοντας από την παράσταση, είχα και την απάντηση: Τι γαλήνια είναι η μουσική των σπουδαίων μουσικοσυνθετών μας, όπως του Μάνου Χατζιδάκη; Τι ωραίο να βλέπεις τόσα νέα παιδιά ηλικίας 8-30 ετών να ασχολούνται με  αυτού του είδους τη μουσική! Και τι υπέροχο να είναι εκεί οι γονείς τους και τα συγγενικά τους πρόσωπα να τους καμαρώσουν!

Υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια της Μαρίας Έμμας Μελιγκοπούλου, συνολικά 5 χορωδίες (Παιδική Χορωδία «Μελισσάνθη» Δήμου Αλεξάνδρειας, Νεανική Χορωδία Ι.Ν. Προφήτη Ηλία Πυλαίας, Νεανική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νεάπολης – Συκεών, Χορωδιακό Εργαστήρι Τμήματος Μουσικών Σπουδών ΑΠΘ, Νεανική Χορωδία Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης), έντυσαν με τις φωνές τους πολύ ωραία τραγούδια, που άγγιξαν το κοινό και μας ξύπνησαν νοσταλγία και τρυφερότητα. Από το Άξιον Εστί μέχρι την Άρνηση του Μίκη Θεοδωράκη και μέχρι παραδοσιακά τραγούδια της Γκάνας, της Ιαπωνίας και των Φιλιπίννων.

Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, όπου ο καθένας πήγε έχοντας το δικό του κίνητρο. Άλλοι να υποστηρίξουν τα παιδιά τους, άλλοι τους φίλους τους, εγώ για να ακούσω ωραία ελληνικά τραγούδια και να δω συνομήλικους μου και παιδιά μικρότερων ηλικιών να τραγουδάνε Διονύση Σαββόπουλο και Μίκη Θεοδωράκη. Και έφυγα πλήρης, ανακουφισμένος από προσωπικές έγνοιες και μια αίσθηση λύτρωσης και γαλήνης. Όπως έχει πει εξάλλου ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ,  «Αν η μουσική είναι η τροφή της αγάπης, παίξε κι άλλο». Αυτό θα έλεγα και εγώ σε αυτά τα παιδιά, να «παίξουν και άλλο» ή καλύτερα να «μη σταματάνε να τρέφουν τον εαυτό τους με μουσική».

Το 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ έριξε αυλαία στις 16 Μαρτίου και ήταν πραγματικά ένα καταπληκτικό φεστιβάλ, που τα είχε όλα: Φανταστικές ταινίες, λαμπερούς καλεσμένους, εμπειρίες ΑΙ, σημαντικές ομιλίες, πληθώρα εκδηλώσεων και, πάνω από όλα, καλή διάθεση.

Ως εθελοντής στο 27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, στο τμήμα της Αγοράς, είχα την ευκαιρία να δω πολύ ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ, όπως το «Eyes of Gaza» του Μαχμούντ Ατασσί, ωραίες πρωτοεμφανιζόμενες ταινίες, όπως το «Εδώ μιλάνε για λατρεία» του Βύρωνα Κριτζά και να παρακολουθήσω ωραίες ομιλίες, όπως αυτή του Κωστή Μαραβέγια με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη και την τέχνη. Το πιο σημαντικό, όμως, ήταν η ευκαιρία που είχα να βρεθώ στον ίδιο χώρο με φερέλπιδες παραγωγούς και σκηνοθέτες, που ζητούσαν χρηματοδότηση για τα δικά τους project, με καταξιωμένους ανθρώπους του καλλιτεχνικού στερεώματος, που αντάλλασσαν ιδέες, με ανθρώπους της τέχνης, που μοιραζόντουσαν την ίδια αγάπη για τις ταινίες και τα ντοκιμαντέρ.

Αξίζει να επισημάνω και την άψογη οργάνωση των ιθυνόντων του Φεστιβάλ. Το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης για 10 συνεχόμενες ημέρες, πλημμύρισε από κόσμο όλων των ηλικιών, που ήθελαν να απολαύσουν ποιοτικά ντοκιμαντέρ και η οργάνωση ήταν υποδειγματική. Υπήρχε η δυνατότητα εξυπηρέτησης και για ανθρώπους Α.Μ.Ε.Α., δείχνοντας πως για ακόμα μια φορά το Φεστιβάλ προβάλλει τον πολιτισμό. Πολιτισμός σημαίνει ευγένεια και όλοι αντιμετώπισαν εμάς τους εθελοντές με πλήρη σεβασμό και ευγένεια.

Πέρα από την Αποθήκη 1 και την Αποθήκη Δ, που κάποιος μπορούσε να απολαύσει μια τεράστια ποικιλία από ταινίες και ντοκιμαντέρ, άξιζε επίσης μια επίσκεψη στο Μουσείο Φωτογραφίας. Εκεί θα τον περίμενε μια πλούσια συλλογή φωτογραφιών εντός και εκτός συνόρων από το 1890 ως το 2004. Εξίσου πολύτιμη ήταν και μια επίσκεψη στο Μουσείο Κινηματογράφου, καθώς θα έβλεπε σπάνια στοιχεία και αντικείμενα, που έχουν διασωθεί από το ελληνικό ένδοξο σινεμά.

Την Κυριακή 16 Μαρτίου απονεμήθηκαν τα βραβεία του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και, ταυτόχρονα, έπεσε η αυλαία, αφήνοντας πίσω συγκίνηση και χαρά για όλα όσα ζήσαμε 10 μέρες. Εάν έπρεπε να κρατήσω μόνο ένα πράγμα, θα κρατούσα την τόσο όμορφη, θετική και χαμογελαστή διάθεση όλων των συμμετεχόντων σε καθημερινή βάση. Θα επιλέξω, όμως, να τα κρατήσω όλα και να δώσω ξανά ραντεβού με τον πολιτισμό και τον κινηματογράφου στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο. Ως τότε, ραντεβού στις αίθουσες σινεμά, γιατί η αγάπη για τον κινηματογράφο δεν σταματά ποτέ!

Το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2024 διεξήχθη ο 12ος Νυχτερινός Ημιμαραθώνιος της Θεσσαλονίκης, για πρώτη φορά στο δυτικό τμήμα της πόλης και συγκεκριμένα στους Αμπελόκηπους. Από νωρίς το απόγευμα, το Δημοτικό Στάδιο Αμπελοκήπων «Κωνσταντίνος Καραμανλής» γέμισε από κόσμο όλων των ηλικιών και όλων των εθνικοτήτων. Οι συνολικά 11.000 δρομείς είχαν την ευκαιρία να βιώσουν μια ξεχωριστή εμπειρία και να επιβεβαιώσουν για μια ακόμα χρονιά πως ο Νυχτερινός Ημιμαραθώνιος είναι μια από τις πιο δημοφιλείς εκδηλώσεις της συμπρωτεύουσας.

Χαρακτηριστικό είναι πως, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της διοργάνωσης, συμμετείχαν άτομα από 56 χώρες και 5 ηπείρους και βρέφη ενός έτους μέχρι άτομα 83 και 82 ετών. Στο αγωνιστικό κομμάτι, νικητής του Ημιμαραθωνίου 21,1 χιλιομέτρων αναδείχθηκε ο Γιώργος Παπαϊωάννου με χρόνο 1 ώρα, 11 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα, ενώ τη δεύτερη θέση κατέκτησε ο Δήμος Μαγγίνας με χρόνο 1 ώρα, 13 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα. Στο γυναικείο σκέλος, νικήτρια αναδείχθ.ηκε η Αναστασία Μαρινάκου με χρόνο 1 ώρα, 17 λεπτά και 7 δευτερόλεπτα, ενώ η δεύτερη θέση ανήκει στη Ντενίζ Δημάκη με χρόνο 1 ώρα, 21 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα.

Την εκκίνηση του αγώνα έδωσε ο δήμαρχος Αμπελοκήπων- Μενεμένης και πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου μαζί με τον Αντιπεριφερειάρχη Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης, Κώστα Γιουτίκα. Αξίζει να σημειωθεί πως διεξήχθησαν και άλλοι αγώνες, όπως ο Δρόμος Υγείας και Δυναμικού Βαδίσματος 5.000μ, με νικητές στους άντρες τον Ορφέα Ιωάννου(χρόνος 14:54) και στις γυναίκες την Βασιλική Καλλιμογιάννη(χρόνος 17:05). Ξεχωριστή μνεία αξίζει να γίνει στον παραολυμπιονίκη Στέλιο Μαλακόπουλο, ο οποίος τερμάτισε με χρόνο 18 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα.

Μετά το τέλος όλων των αγώνων, πραγματοποιήθηκε συναυλία του δημοφιλούς συγκροτήματος ONIΡΑΜΑ στο δημοτικό στάδιο Αμπελοκήπων «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Πλήθος κόσμου αποθέωσε το συγκρότημα, γιορτάζοντας με αυτό τον τρόπο τη συμμετοχή τους στο 12ο Νυχτεριμό Ημιμαραθώνιο. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα των δήμων Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Παύλου Μελά, Κορδελιού-Ευόσμου.

Το Thesspulse βρέθηκε στους Αμπελόκηπους για να καταγράψει τα δρώμενα και να σας μεταφέρει τις εντυπώσεις από τον Ημιμαραθώνιο. Στα θετικά της εκδήλωσης σίγουρα πρέπει να συμπεριληφθεί το κέφι και η καλή διάθεση όλων των δρομέων. Υπήρχαν άνθρωποι όλων των ηλικιών, πολλών διαφορετικών εθνικοτήτων, δίνοντας ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ του αθλητισμού. Πολλοί δρομείς, μάλιστα, συμμετείχαν στον Ημιμαραθώνιο για καλό σκοπό.

Στα αρνητικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πως υπήρχε τόσος κόσμος, δυσανάλογος με τη χωρητικότητα του δρόμου. Πιο συγκεκριμένα, δεν ξέρω κατά πόσο όλοι οι συμμετέχοντες μπόρεσαν να απολαύσουν τη διαδρομή. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης πήρε για πρώτη φορά την απόφαση να διεξαγάγει τον Νυχτερινό Ημιμαραθώνιο στο δυτικό τμήμα της πόλης. Λογικό από τη μια για να μην παραλύσει όλο το κέντρο της πόλης, ωστόσο στο κέντρο υπάρχει περισσότερος χώρος να απολαύσει ο κόσμος την απόσταση.

Συμπερασματικά, η καλή διάθεση σίγουρα επικράτησε των όποιων αρνητικών στοιχείων. Πρόκειται για μια πολύ όμορφη πρωτοβουλία του Δήμου Θεσσαλονίκης, που στόχο έχει τη στροφή του κόσμου προς τον αθλητισμο και ένα καλύτερο επίπεδο ζωής.

Σε γήπεδο μπάσκετ μετατράπηκε το διήμερο 12 και 13 Οκτωβρίου η Πλατεία Αριστοτέλους για χάρη του UA 3X3 Basketball Tournament. Πιο συγκεκριμένα, από το Σάββατο το πρωί στήθηκαν δύο μικρά γήπεδα μπάσκετ στο κέντρο της πλατείας Αριστοτέλους, ώστε να διεξαχθούν οι προκριματικές φάσεις του τουρνουά.

Μετά από πολλούς συναρπαστικούς αγώνες, βγήκαν οι 4 καλύτερες ομάδες, οι οποίες πέρασαν στην επόμενη φάση, που θα διεξαχθεί στην πλατεία Συντάγματος, στην Αθήνα. Αξίζει να σημειωθεί πως η νικητήρια ομάδα θα έχει παραπάνω από ένα λόγους για να είναι χαρούμενη. Όχι μόνο για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά θα κερδίσει και ένα ταξίδι στο Σαν Φρανσίσκο της Αμερικής, όπου θα απολαύσει από κοντά αγώνες του κορυφαίου πρωταθλήματους μπάσκετ του κόσμου, του NBA.

Το thesspulse βρέθηκε στην Πλατεία Αριστοτέλους για να δει από κοντά τους αγώνες μπάσκετ. Το επίπεδο ήταν πάρα πολύ υψηλό και οι περισσότεροι αγώνες κρίθηκαν στις λεπτομέρειες. Υπήρχε αρκετός κόσμος που παρακολούθησε μαζί μου τους αγώνες, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως τέτοιου είδους εκδηλώσεις αποτελούν πόλο έλξης για τους Θεσσαλονικείς. Σύμμαχος ήταν βέβαια και ο καιρός, καθώς τόσο το Σάββατο όσο και την Κυριακή ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και ενθάρρυνε τον κόσμο να πάει να πάει να δει τους αγώνες μπάσκετ.

Οι ομάδες, πλέον,  δίνουν ραντεβού το Νοέμβρη στο κέντρο της Αθήνας.

Ομολογώ πως ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκα το Πικ Νικ Urban Festival στη Θεσσαλονίκη. Είχα ακούσει πολύ καλές εντυπώσεις από το στενό μου φιλικό περιβάλλον και έτσι πήρα την απόφαση να παρευρεθώ στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου. Αν και έφτασα σχετικά νωρίς, γύρω στις 20:30, το γκαζόν δίπλα στο Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν γεμάτο από νέο κόσμο, που αδημονούσε να ξεκινήσει η βραδιά.

Ξεκίνησε με το συγκρότημα «Tocatina Criola» και ολοκληρώθηκε με την προβολή της ταινίας «Barbie». Έκατσα μέχρι το τέλος της βραδιάς και οι προσδοκίες μου όχι απλά επιβεβαιώθηκαν, αλλά ξεπεράστηκαν. Απόλαυσα το ποτό μου καθιστός στο γκαζόν καθόλη τη διάρκεια του event, το κλίμα ήταν πολύ ωραίο, ενώ υπήρχε πολλά μουσικά ερεθίσματα. Από την «Tocatina Criola» και τους ρυθμούς από το Πράσινο Ακρωτήρι στους «Viceroy» και τη μουσική indie και στη «Demetria», η οποία απέδειξε για μια ακόμα φορά πως είναι ένα τεράστιο ταλέντο της μουσικής σκηνής.

Αξίζει να γίνει μνεία στην 21χρονη τραγουδίστρια, η οποία μού έκλεψε την καρδιά το βράδυ του Σαββάτου. Πρόκειται για μια καλλιτέχνιδα, που μας παρουσίασε κάποια τραγούδια από το άλμπουμ της «Pillow Shifter». Κάθε τραγούδι διηγείται και μια ιστορία από ένα όνειρο που είδε η Demetria. Αυτό το όνειρο είναι κάποιες φορές περίεργο, κάποιες φορές τρομακτικό, αλλά πάντα ουσιαστικό. Αξίζει να την ψάξετε και να την ακούσετε.

Έπειτα, προβλήθηκαν δύο πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες, αρχικά η μικρού μήκους ταινία «ΠΟΠ» της Λίνας Κουντουρά και μετά η «Barbie». Από τις δύο ταινίες, μού έκανε σαφώς καλύτερη εντύπωση η πρώτη και αντιλήφθηκα το λόγο που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Δράμας ως η «Καλύτερη Σπουδαστική Ταινία». Για όσους επιθυμούν να τη δουν, είναι μια πολύ καλογυρισμένη ταινία, που ακροβατεί εξαιρετικά μεταξύ του ρεαλισμού και της επιστημονικής φαντασίας. Αφηγείται την ιστορία τριών φίλων, που εξαιτίας της οικονομικής τους δυσχέρειας, αποφασίζουν να ληστέψουν ένα καφέ.

Αυτό ήταν λοιπόν το Πικ Νικ Urban Festival, ένα event που ξεκίνησε το 2012 και βλέπεις ανθρώπους όλων των ηλικιών να απολαμβάνουν μια όμορφη φθινοπωρινή βραδιά υπό το άκουσμα διάφορων μουσικών ειδών και υπό τη συντροφιά μιας ταινίας. Κινηματογράφος και μουσική ενώνονται και μαζί ενώνεται η καλή διάθεση και η ευφορία. Του χρόνου ξανά ραντεβού στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης!

221.735 άτομα πέρασαν συνολικά τη πύλη της 88ης ΔΕΘ, αριθμός ρεκόρ σύμφωνα με τους διοργανωτές από το 2019. Ρεκόρ προσέλευσης σημείωσε και η Μαρίνα Σάττι στη συναυλία της στη ΔΕΘ το βράδυ της 14ης Σεπτεμβρίου 2024 με 10.000 άτομα να την χειροκροτούν και να την αποθεώνουν σε κάθε της τραγούδι.

Όσον αφορά τη συναυλία της Μαρίνας Σάττι, την είχα ήδη απολαύσει στο Θέατρο Δάσους στις 9 Ιουλίου, επομένως δεν μου έκανε εντύπωση η ηχηρή και δυναμική προσέλευση του κόσμου. Η Μαρίνα Σάττι διανύει την καλύτερη της περίοδο καλλιτεχνικά και σε κάθε της συναυλία όλοι οι δρόμοι είναι ασφυκτικά γεμάτοι με ακινητοποιημένα αυτοκίνητα για ώρα στην κίνηση. Σκεφτείτε ότι ήταν η 3η φορά που ήρθε η Μαρίνα στη Θεσσαλονίκη(είχε έρθει και στις 17 Ιουνίου στη Μονή Λαζαριστών) και πάλι κατάφερε να ξεσηκώσει τα πλήθη με τις επιτυχίες της. Σίγουρα αυτό που έχει καταφέρει μόνο τυχαίο δεν είναι. Έχει άστρο και πλέον φαίνεται…

Τυχαία όμως δεν είναι και η θετική ανταπόκριση του κόσμου στη 88η ΔΕΘ. Την επισκέφτηκα και εγώ την πρώτη ημέρα και είχα καιρό να δω τόσο κόσμο. Κάθε χρόνο επισκέπτομαι τη ΔΕΘ, αλλά φέτος τα περισσότερα περίπτερα είχαν πραγματικά ενδιαφέρον. Τιμώμενη χώρα ήταν η Γερμανία και το περίπτερο της ήταν εντυπωσιακό για όσους ήθελαν να συνομιλήσουν με εκπροσώπους από κορυφαίες γερμανικές εταιρείες.

Εγώ προσωπικά ξεχώρισα το περίπτερο «Hobby Festival». Αν και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στη ΔΕΘ, πέρσι ομολογώ πως δεν το είχα παρατηρήσει. Μέγα λάθος μου. Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον περίπτερο, στο οποίο μπορείς να ανακαλύψεις καινούργια χόμπι, να μιλήσεις με επαγγελματίες για αυτά, ακόμα και να τα δοκιμάσεις εκείνη την ώρα.

Θετική εντύπωση μού έκανε και το περίπτερο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στο οποίο μπορούσες με τρισδιάστατα γυαλιά να ζήσεις διάφορες ασκήσεις των ενστόλων, ενώ στο περίπτερο του Ερυθρού Σταυρού γινόταν προσομοίωση πώς μπορείς να σώσεις έναν άνθρωπο που πνίγεται. Πάντα γεμάτο και το περίπτερο με τα αλλαντικά, όπως και το περίπτερο 16 με τις διεθνείς συμμετοχές. Εμένα θα με συγκινεί το περίπτερο των πανεπιστημίων, όπου βλέπεις τις δράσεις των φοιτητών από τα πανεπιστήμια όλης της χώρας. Άκρως πρωτοποριακό και το ρομπότ που θα σκανάρει τα εισιτήρια στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» σε λίγα χρόνια.

Αυτό είναι που ξεχώρισε τη φετινή ΔΕΘ, δεν γινόταν να φύγεις με άδεια χέρια. Είχε πλούσιο υλικό από εμπειρίες, πάρα πολλά εκθέματα και πολλά πράγματα…από το μέλλον. Αναμένουμε τη 89η ΔΕΘ και μακάρι να ξεπεράσει και αυτή τις προσδοκίες μας.

30 Σεπτεμβρίου, βράδυ, με ψύχρα και όμως ήταν ο πιο κατάλληλος τρόπος να κλείσει ένας μακρύς κύκλος συναυλιών για το φετινό καλοκαίρι. Ο Σάκης Ρουβάς έδωσε μια μοναδική παράσταση στο Θέατρο Γης, αποδεικνύοντας περίτρανα πως παραμένει ένας κορυφαίος ποπ σταρ της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Αναντίρρητα, πρόκειται για έναν καλλιτέχνη, που έχει τρομερή επαφή με το κοινό, αστείρευτη ενέργεια και δεν αποτελεί υπερβολή να πούμε πως είναι λες και….έχει καταπιεί λαμπατέρ. Αειθαλής και αεικίνητος, ο Σάκης Ρουβάς ερμήνευσε όλες τις μεγάλες του επιτυχίες, ενώ υπήρχε πολύ έξυπνη εναλλαγή μεταξύ πιο ρομαντικών και πιο χορευτικών κομματιών. Εκεί που δήλωνε πόσο «μας έχει ερωτευτεί», εκείνη τη στιγμή «έσπαγε το χρόνο», καθιστώντας σαφές πως «αντέχει» μέσα στα χρόνια και πως στο μουσικό στερέωμα δεν «έκανε τη μοναξιά του φίλη καλή».

Αξίζει να σημειωθεί πως στο κατάμεστο Θέατρο Γης υπήρχαν άτομα όλων των ηλικιών, ενώ η σύνδεση του Σάκη Ρουβά με τις νεαρές θαυμάστριες του είναι άξια χειροκροτήματος. Προς το τέλος της συναυλίας ανέβασε μια φανατική του θαυμάστρια στη σκηνή, τραγούδησαν αγκαλιά, χαρίζοντας τη με αυτό τον τρόπο μια αξέχαστη στιγμή. Πάντα ψύχραιμος στις απρόσμενες αγκαλιές των θαυμαστριών και με ένα εκρηκτικό χορευτικό medley, στο οποίο όλοι μας χορέψαμε σε ρυθμούς «Shake it».

Σάκη, η απάντηση στην ερώτηση «Θέλεις ή δεν θέλεις» είναι καταφατική και εκκωφαντική. Είναι «Και σε θέλω» και ναι, ο Σάκης Ρουβάς είναι «all time classic».